aktualności

Z wielkim żalem przyjęliśmy wiadomość, że 29 marca 2020 roku zmarł w wieku 86 lat Krzysztof Penderecki, wybitny kompozytor, jedna z ikon polskiej kultury, twórca i artysta zaprzyjaźniony od lat z Filharmonią Poznańską.
Mistrzu, zawsze będziesz wśród nas, jak w dniu Twoich 79. urodzin, kiedy dyrygowałeś naszą orkiestrą polskim prawykonaniem Koncertu na skrzypce, altówkę i orkiestrę.
Najbliższym Zmarłego z serc płynące wyrazy współczucia składają
Wojciech Nentwig z zespołami i pracownikami Filharmonii Poznańskiej
fot. Antoni Hoffmann
Zachęcamy Państwa do wysłuchania koncertowego wykonania Parii Stanisława Moniuszki z tłumaczeniem, które specjalnie dla Państwa udostępniamy online.
Na audycję Marcina Majchrowskiego w radiowej Dwójce zapraszamy dziś o godz. 20.
Część 1 tłumaczenia – do strony 34
Część 2 tłumaczenia – od strony 35
W sobotę, 28 marca, o godz. 20 na antenie radiowej Dwójki, w wykonaniu Poznańskich Filharmoników zabrzmi opera Stanisława Moniuszki – Paria. Jej koncertowe wykonanie (we włoskiej wersji językowej) zarejestrowano 10 marca 2019 roku, podczas 23. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena, w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Sobotnią audycję w ramach cyklu „Opera pod gwiazdami” prowadzić będzie red. Marcin Majchrowski.
Parię pod dyrekcją Łukasza Borowicza Poznańscy Filharmonicy wraz z solistami oraz Chórem Filharmonii Narodowej nagrali także na CD. Album ten ukazał się nakładem wytwórni DUX. Festiwalowe wykonanie dzieła oraz nagranie go na płytę było jednym z elementów włączenia się Filharmonii Poznańskiej w obchody Roku Stanisława Moniuszki.
Paria to ostatnia ukończona opera Stanisława Moniuszki. Libretto trzyaktowego dzieła, którego akcja rozgrywa się w Indiach wyszło spod pióra Jana Chęcińskiego i oparte zostało na motywach tragedii Casimira Delavigne’a pod tym samym tytułem.
Wykonawcy:
Katarzyna Hołysz (Neala) – sopran
Robert Jezierski (Akebar) – bas
Yuri Gorodetski (Idamor) – tenor
Szymon Komasa (Djares) – baryton
Tomasz Warmijak (Ratef) – tenor
Justyna Jedynak-Obłoza (Sacerdotessa) – sopran
Chór Filharmonii Narodowej
Bartosz Michałowski – przygotowanie chóru
Łukasz Borowicz – dyrygent
Orkiestra Filharmonii Poznańskiej

W najbliższy piątek podczas kolejnego KONCERTU INTERNETOWEGO będą mieli Państwo okazję usłyszeć Uwerturę Zur Namensfeier op. 115 Ludwiga van Beethovena oraz Koncert fortepianowy a-moll op. 17 Ignacego Jana Paderewskiego w wykonaniu Szymona Nehringa i Orkiestry Filharmonii Poznańskiej pod batutą maestro Marka Pijarowskiego.
Zachęcamy do posłuchania zapowiedzi maestro Marka Pijarowskiego oraz lektury omówienia programu koncertu z Konzerthaus Berlin z 23.10.2018 roku.
Ludwig van Beethoven – Uwertura Zur Namensfeier op. 115 (dedykowana księciu Antoniemu Radziwiłłowi)
Ludwig van Beethoven ukończył swoją uwerturę symfoniczną Zur Namensfeier w 1815 roku. Podtytuł odnosi się do święta św. Franciszka z Asyżu, dnia imienin cesarza Austrii – Franciszka I, (4 października). Choć pierwsze wykonanie planowane było na październik, to uwertura zabrzmiała po raz pierwszy w Boże Narodzenie 1815 roku. W temacie początku utworu rozpoznać możemy motywy Ody do radości z napisanej dziewięć lat później IX Symfonii.
Kompozycja dedykowana była polskiemu księciu Antoniemu Radziwiłłowi, którego sylwetkę warto przypomnieć. Ten polityk, muzyk i patron artystów, namiestnik Wielkiego Księstwa Poznańskiego, uważany jest za najwybitniejszego w XIX wieku przedstawiciela polsko-pruskiej orientacji politycznej. Uważał, że jego powinowactwo z pruskim domem panującym (w 1796 poślubił Fryderykę Dorotę Luizę Hohenzollern, córkę Augusta Ferdynanda, który był z kolei bratem Fryderyka II Wielkiego – króla Prus) zobowiązuje go do czynnej mediacji pomiędzy Polakami a władzami pruskimi. Jego plany wystąpienia Polaków po stronie Prus przeciw Napoleonowi oraz skłonienia księcia Józefa Poniatowskiego w 1813 roku do przejścia na stronę prusko-rosyjską nie udały się.
Antoni Radziwiłł był też kompozytorem, wiolonczelistą, gitarzystą i śpiewakiem, a jego berliński pałac pełnił funkcję ośrodka życia muzycznego, literackiego i teatralnego. Do grona przyjaciół księcia należeli Johann Wolfgang von Goethe, Ludwig van Beethoven, rodzice Felixa Mendelssohna. W swoim pałacyku myśliwskim w Antoninie, w pobliżu Ostrowa Wielkopolskiego, gościł dwukrotnie Fryderyka Chopina, który napisał dla niego Trio g-moll na fortepian, skrzypce i wiolonczelę. Natomiast Felix Mendelssohn zadedykował Radziwiłłowi swój pierwszy utwór. Miejsce w historii muzyki zapewniło Radziwiłłowi skomponowanie po raz pierwszy muzyki do Fausta Goethego, którą podziwiał sam Chopin.
Ignacy Jan Paderewski – Koncert fortepianowy a-moll op. 17
Koncert fortepianowy a-moll op. 17 Ignacego Jana Paderewskiego to jeden z najpopularniejszych utworów zarówno w dorobku tego kompozytora, jak i w całej polskiej literaturze fortepianowej. Pierwsze fragmenty dzieła pisał jako ponad dwudziestoletni twórca, a cały utwór powstawał w ciagu sześciu lat w różnych miejscach – Zakopanem, Krakowie, Wiedniu, Paryżu. Jego prawykonanie odbyło się w Wiedniu na początku roku 1889, w interpretacji pianistki Anetty Jessipowej, a drugie wykonanie – kilka tygodni później w Warszawie.
Utwór charakteryzuje się piękną melodyką, subtelnie wyrażoną emocjonalnością, przejrzystą fakturą i klarowną konstrukcją, przy jednoczesnym eksponowaniu wirtuozerii solowego fortepianu. Pierwsza część – Allegro ma budowę allegra sonatowego, druga – Romanza, nawiązuje do formy pieśni, finałowe Allegro molto vivace jest w formie ronda – ostatnie ogniwo utworu wieńczy uroczysty chorał.
Ignacy Jan Paderewski (1860-1941), postrzegany w swoich czasach jako nadzieja polskiej kompozycji, zajął się jednak przede wszystkim występami pianistycznymi, działalnością patriotyczno-społeczną oraz polityczną pracując na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości. Zapisał się w historii zarówno jako wybitny artysta, jak i mąż stanu. Obok Koncertu fortepianowego jest też autorem Fantazji polskiej na fortepian i orkiestrę, monumentalnej Symfonii h-moll Polonia (1907), opery Manru, a także pieśni na głos i fortepian oraz licznych utworów fortepianowych – najbardziej znane to Menuet, Tańce polskie, Wariacje i fuga a-moll, Album tatrzańskie.
Justyna Kroschel
Obecna sytuacja uświadomiła jakże wielu z nas, jakim fenomenem – nie do końca dającym się zdefiniować – jest muzyka wykonywana „na żywo”. Tysiącom bywalców instytucji muzycznych, w tym i Filharmonii Poznańskiej – będzie tych przeżyć w najbliższym (jak długim?) czasie brakowało.
Mając świadomość, że tego braku nie zastąpią w pełni żadne nagrania, chcemy jednak zaproponować naszym stałym i częstym melomanom – a mamy nadzieję, że może również i nowemu kręgowi odbiorców – regularne koncerty za pośrednictwem Internetu. Koncerty z udziałem naszej orkiestry, wspaniałych dyrygentów i solistów. Pierwszy koncert – 20 marca.
Tak – jak w przypadku „żywych” koncertów Filharmonii Poznańskiej – spotykajmy się w piątkowe wieczory o godzinie 19 na naszej stronie internetowej.
Wydarzenia te przeżyć można będzie jeden raz – w dany piątek, wyłącznie od godz. 19 do zakończenia koncertu.

O ile w obecnym świecie twórczość plastyczna z lat 20. XX wieku artystów pochodzących ze Związku Radzieckiego święci triumfy i jest wciąż wystawiana w najlepszych muzeach świata o tyle muzyka tej epoki ciągle czeka na odkrycie.
Szanowni Państwo, Drodzy Melomani,
w naszym cyklu prezentującym nasze fascynacje, a także – niekiedy – i inspiracje w tworzeniu programów koncertów, chciałbym powrócić do programu koncertu, który miał odbyć się w miniony piątek, 13 marca. Obok znanych arcydzieł Beethovena i Prokofiewa miała zabrzmieć tego wieczoru muzyka Nikołaja Rosławca. Jego dzieło zatytułowane In den Stunden des Neumonds nie było dotychczas wykonywane w Polsce.
Rosławiec jest przedstawicielem pierwszego pokolenia kompozytorów rosyjskich, których młodość i najbardziej kreatywny okres twórczości przypadł na lata niebywałego rozwoju sztuki – krótkiego okresu awangardy w Związku Radzieckim. Jednym z największych paradoksów historii XX wieku pozostaje fakt aprobaty i otwartości dla eksperymentów we wszystkich dziedzinach sztuki w kraju, którego nowy ustrój już wkrótce stał się synonimem zniewolenia i totalitaryzmu. Twórcy awangardowi, jeszcze niedawno sławiący zdobytą – rzekomo także dla sztuki – wolność, stali się niedługo potem pierwszymi ofiarami terroru.
O ile w obecnym świecie twórczość plastyczna z lat 20. XX wieku artystów pochodzących ze Związku Radzieckiego święci triumfy i jest wciąż wystawiana w najlepszych muzeach świata (wspomnę nazwiska największych gwiazd takich jak: Kazimierz Malewicz, Wassily Kandinsky, Natalia Gonczarowa, Marc Chagall, Łazar Lisicki [El Lissitzky] ) o tyle muzyka tej epoki ciągle czeka na odkrycie.
Zestawienie dzieła Rosławca w programie koncertu 13 marca nie było przypadkowe. Zależało nam na przedstawieniu dzieła kompozytora rewolucyjnego i przypomnienia, że dziś pozornie „uładzona i ugłaskana” poprzez popkulturowe spojrzenie i percepcję muzyka Ludwiga van Beethovena, w swojej epoce była synonimem twórczości nowoczesnej, łamiącej konwencje, bariery sztuki, także te, który wydawały się niepodważalne.
Do koncertu 13 marca zdołaliśmy odbyć jedną próbę. Muzyka Rosławca zabrzmiała. Od pierwszych dźwięków wraz z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej mieliśmy wrażenie, że muzyka przenosi nas w inny wymiar. Podobnie jak w późnych dziełach Aleksandra Skriabina mamy do czynienia z brzmieniem tutti, które misternie tkane z polifonicznych warstw przypomina muzyczny strumień, pasmo dźwięku. Jest to doświadczenie trudne do opisania. Co ważne, ten rodzaj narracji, obecny w niektórych dziełach Prokofiewa praktycznie został zarzucony przez kolejne pokolenia kompozytorów. Polecam Państwu próby posłuchania muzyki Rosławca dostępnej w serwisach internetowych. Obiecuję, że kiedy tylko będzie to możliwe to przedstawimy Państwu premierowe polskie wykonanie wspomnianego poematu In den Stunden des Neumonds. Tymczasem mogą Państwo posłuchać dzieła w serwisie Youtube:
https://www.youtube.com/watch?v=y5IWId9sLdE
W naszych rekomendacjach repertuarowych dla zainteresowanych tematem słuchaczy, które będziemy Państwu prezentować na profilu Filharmonii Poznańskiej chciałem niniejszym polecić kilka płyt, które być może uda się Państwu posłuchać za pośrednictwem serwisów internetowych (lub odnaleźć we własnych kolekcjach). To nagrania muzyki kompozytorów pokolenia Rosławca, dziś niemal zupełnie zapomnianych. Być może w obecnej sytuacji łatwiej będzie poświęcić im czas:
- Russian Futurism. – box wytwórni ARTE NOVA (niestety już nieistniejącej) zawiera nagrania muzyki kameralnej i symfonicznej kompozytorów takich jak: Aleksandr Mosołow, Aleksandr Goedicke, Julian Krein, Georg Kirkor, Michaił Gnesin, Lew Knipper i Nikołaj Rosławiec;
- I Symfonia op. 7 Gawriła Popowa w wykonaniu London Symphony Orchestra pod dyrekcją znanego melomanom Filharmonii Poznańskiej Leona Botsteina; na płycie wydanej przez wytwórnię TELARC znajduje się także arcyciekawy Temat i Wariacje op. 3 Dymitra Szostakowicza;
- miłośnikom audiofilskich brzmień polecam na koniec listy płytę wytwórni ECM poświęconą w całości dziełom na fortepian Aleksandra Mosołowa (na fortepianie gra Herbert Henck).
Życzę przejmującego słuchania tej niesamowitej muzyki.
Łukasz Borowicz

Szanowni Państwo,
Drodzy Przyjaciele Filharmonii Poznańskiej,
wydarzenia minionych dni w sposób oczywisty wpłynęły na sytuację i plany naszej instytucji. Bardzo odczuwamy brak możliwości kontaktu z Państwem, niemożliwość dzielenia się z Państwem radością współuczestnictwa w koncertach. Nasze myśli wciąż powracają do zaplanowanych programów koncertów, dzieł i kompozytorów, których chcieliśmy Państwu przypomnieć, przedstawić, zaprezentować.
W obecnej sytuacji postanowiliśmy zintensyfikować naszą obecność w sieci internetowej. Będziemy przygotowywać dla Państwa:
- rekomendacje dzieł, utworów (i ich wykonań dostępnych w sieci), które były zaplanowane w programach naszych koncertów;
- wypowiedzi i osobiste refleksje dyrygentów, solistów związanych z Filharmonią Poznańską, które przybliżą nam ich ulubione dzieła i kompozytorów;
- niespodzianki, które – mamy nadzieję – dostarczą Państwu porcję miłych i niezapomnianych przeżyć.
Chcemy być razem z Państwem, marzymy, aby więź, którą udało się nam dzięki muzyce wytworzyć – trwała mimo wszelkich trudności i przeciwieństw losu.
Najserdeczniej pozdrawiamy,
Zespoły i pracownicy Filharmonii Poznańskiej

Informujemy, że w związku z zaistniałą sytuacją związaną z zatrzymaniem szerzenia się koronawirusa SARS-COV-2, kasa biletowa Filharmonii Poznańskiej w dniach 12-13 marca będzie otwarta w godz. 13 – 17, a od poniedziałku 16 marca do odwołania kasa będzie nieczynna.
Zwrot środków za bilety na zakupione w kasie biletowej FP, na koncerty, które się nie odbędą nastąpi po ponownym otwarciu kasy.
Wszelkich informacji udzielamy pod numerami: 61 852 47 08, 660 405 813.
W związku z podjęciem zdecydowanych kroków mających na celu zatrzymanie szerzenia się koronawirusa SARS-COV-2 sztab kryzysowy z udziałem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zdecydował o czasowym zamknięciu od 12 marca 2020 r. instytucji kultury, filharmonii, oper, teatrów, muzeów, kin oraz szkół, uczelni wyższych i placówek szkolnictwa artystycznego.
Filharmonia Poznańska odwołuje zaplanowane na najbliższe tygodnie koncerty.
O dalszych decyzjach i działaniach będziemy informować Państwa za pośrednictwem strony internetowej.
Zwroty środków za bilety zakupione za pośrednictwem internetowego Serwisu Bilety24 nastąpią automatycznie. Zwroty zostaną wykonane tą samą drogą, którą została dokonana płatność, zarówno w przypadku płatności przelewem bankowym, BLIKiem jak i kartą, z zastrzeżeniem terminu zgodnie ze wskazaniem operatora kart płatniczych, do 31 dni.










